RACONET

"Raconet" és una sortida a l'exterior des de dins, cap a mi... La claror és la Il·luminaciÓ, al costat d'una paret que ens separa i que crema la foguera (Plató).

viernes, junio 09, 2006

el futur és dels que creuen en la bellesa dels seus somnis

varius que peten per la parsimònia d'un temps que es dilata...
i tu que tens il·lusió
canto els dies que passen i es desfilen
per tornar a teixir
prova't el jersei i vine, no et facis pregar més
vull tornar a sentir-me trencar, a notar el vent i
a despertar com si fos l'últim dia...
la decera ja no és camí sinó refugi
el futur és dels que creuen en la bellesa dels seus somnis...

8 comentarios:

  • A las 11:07 , Blogger Meri ha dicho...

    Holaaa wapaaaaa...¡¡ Que bonica frase la que has escrit. Desitjo que així sigui....¡¡
    Petons i fins aviat...¡

     
  • A las 12:00 , Anonymous Anónimo ha dicho...

    000

     
  • A las 12:01 , Anonymous Anónimo ha dicho...

    Este comentario ha sido eliminado por un administrador del blog.

     
  • A las 10:01 , Anonymous Anónimo ha dicho...

    No esta mal quien escribe, sino el que lee y no interpreta y ademas no deja su nombre.

     
  • A las 20:28 , Blogger sigilo1966 ha dicho...

    Hasta aquí llegamos. Iniciamos a partir de ahora una nueva etapa. Ya nos nos veremos, ya no compartiremos sonrisas, ya no cruzaremos nuestras miradas, ya no lanzaremos furtivas, ya no compartiremos on line nuestros problemas, ya no estarás conmigo, ya no serás mi asidero, ya no serás víctima de mis bromas, de mis chiquilladas que lo que siempre pretendían eran arrancarte una sonrisa, una mirada de esos ojos...
    Te voy a echar mucho de menos. Pero no quiero perderte, seguiré pensando en tí. A sabiendas de que este momento llegaría, no sabré calibrar, no sabré medir realmente sus consecuencias hasta que se produzca de forma definitiva. Y ¿sabes? no quiero pensar en ello. Pondré esa música que ya te resultaba cansina y sonarán aquellas canciones otrora auténticos himnos de nuestra amistad y lloraré, lloraré por dentro, y acto seguido sonreiré por haber tenido el placer de compartir contigo. Puede que me pregunten qué me pase y yo pronunciaré tu nombre, miraré por la ventana y lo lanzaré a los cuatro vientos, para que te llegue, para que no me olvides.
    Hasta siempre amiga mía. Ya siempre estarás conmigo y aunque no te vea, no te disfrute, te llevaré en lo más dentro de mi ser porque contigo he progresado, porque contigo he evolucionado, un antes y un después de mi persona al haber caminado contigo.
    Adiós, mi Chaina. Gracias por todo.

     
  • A las 08:39 , Anonymous Anónimo ha dicho...

    Sigilo, me han encantado tus palabras. Es precioso todo lo que has dicho y he notado la tristeza de una despedida y el buen recuerdo que guardas de ella. Yo solo espero y deseo que no sea un ADIOS sino un HASTA PRONTO......¡¡¡¡¡
    gRACIASSSSSSSSSS....

     
  • A las 09:29 , Blogger sigilo1966 ha dicho...

    Hola Meri, gracias a ti por tu apoyo y tus deseos. Solo decirte que compartimos algo muy valioso que la providencia nos ha concendido. Que siga ahí para la eternidad, para iluminarnos en los momentos que más lo necesitamos. Y cuídaros por tierras incas, os espero. Ciao.

     
  • A las 10:19 , Anonymous Anónimo ha dicho...

    mil gracias otra vez por tus palabras Sigilo,me has emocionado un montón...¡¡ Lo dicho, compartimos a una buena amiga y persona....a hhh...¡¡ y nos vemos a la vuelta para contarte como ha ido todo. Un gran beso....¡¡¡

     

Publicar un comentario

Suscribirse a Enviar comentarios [Atom]

<< Inicio

 
Cristina Aluja Solsona

Crea el teu distintiu